Przywitanie

    Cześć,

    mój pierwszy post po wielu latach. W sumie pierwszy ogólnie w całym życiu. Kiedyś myślałem o tym, aby wiele rzeczy opisać w życiu, jednak nie mogłem się za to wziąć. Dalej się zbierałem, jak pisałem ten post, żeby napisać coś sensownego, treściwego, ale i tak czuję, że nie będzie to w ogóle sensowne i treściwe. Ale co mogę na to począć, nic, bo to jest mój blog, więc jeśli komuś nie podoba się, to może opuścić tę stronę.

    Nawet nie rozpisałem się, a nie mam słów, żeby dalej wypluwać z siebie i pisać. Chociaż z jednej strony to słabe, bo ostatnie dni ciągle leżę/siedzę i oglądam Netflix (dokładniej to BoJack Horseman — jest ciekawe, Diane to postać, która odzwierciedla mnie, ale ogólnie o tym może kiedyś coś więcej napiszę) oraz nie mam żadnej ochoty na naukę/coś produktywnego, ale z drugiej zaś potrzebuję odpocząć od biegu życia codziennego. 

    Trzeci akapit, a ja dopiero się przedstawię, nieźle. Jestem Hubert, mam dziewiętnaście lat (jak piszę ten post), bez prawka jazdy, ale dalej w szkole — jak coś to technikum, już klasa maturalna. Pewnie i tak więcej dowiecie się z postów, które będą swoistymi kartkami z pamiętnika, niż z tego wprowadzenia, ale jednak przypał byłby, gdybym żadnego nie napisał.

    Mogę czasami napisać posty na zapas, żeby nie tracić czasu, kiedy siedzę przy laptopie i mam produktywny dzień, a czasem mogę też nie publikować i pisać nic przez tydzień, dwa, miesiąc, dwa, zupełnie jak mam z wierszami. Swoją drogą, jak chcecie, to możecie wejść na mojego wattpada i zostawić jakiś komentarz czy coś (link będzie gdzieś na blogu, kiedyś to ogarnę). 

    Posty będę podpisywać imieniem na pewno, nazwisko może kiedyś dodam, nie wiem. Ale wiem, że chciałbym, aby ten cały projekt osiągnął wielki sukces, żeby ludzi czytali to, rozsyłali znajomym dalej, abym jednak czuł satysfakcję z mojej pracy (i abym stał się jakoś znany).

    Pomysł na bloga? Jak wspominałem wcześniej, chyba wspominałem, będą tutaj wpisy o dosłownie wszystkim: o życiu w Polsce, w dużym mieście, małym mieście, marzeniach moich, poglądach politycznych, gospodarczych, społecznych. Będzie o prawach różnych grup społecznych pewnie też. Jakieś bzdety o filmach, książkach, muzyce też wlecą, żeby nie było tak smutno i poważnie tutaj. Ogólnie pomysł na ten blog to: post o czymkolwiek, co wpadnie mi do głowy, a dalej post o czymkolwiek, co wpadnie mi do głowy.

    Ten wpis pewnie wyszedł chaotycznie i roztrzepanie, ale tak jest w życiu. Nic nie będzie proste i ułożone, tylko na ścieżkach życia czekają na nas różne przeszkody, które będzie trzeba ominąć lub pokonać. I tylko od nas zależy to, rozwiążemy nasze problemu.

    Pozdrawiam Was, 

    Hubert

Lokalizacja: Warszawa, Polska

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

krótko (i guess) o samotności

    Herbata stygnie, a chęci do pisania uciekają.     Kolejny wpis rozpocznę od napisania, że włączam TV, aby nie czuć się zbytnio samotny, kiedy jestem sam w domu. Chwilę po włączeniu telewizora i obejrzeniu czegoś, co tam leci, wyłączam i lecę do laptopa, aby włączyć Twittera, Youtube'a i czegoś do pisania, żeby wyrzucić z siebie to, co mnie męczy.     Ten wpis będzie o samotności. O tej, jaką mam, o samotności wśród ludzi, o jakiejkolwiek samotności. Chciałem napisać o czymś innym, ale takie myśli mam aktualnie w głowie, więc spiszę je i pomyślę nad nimi.      Czuję się samotny, kiedy mama idzie na drugą zmianę do pracy, a ja zamiast uczyć się lub robić coś innego i produktywnego, siedzę wpatrzony w ekran laptopa i próbuję skleić kilka słów ze sobą, aby coś sensownego wyszło. Nie mówię, że to źle, że próbuję być produktywny, ale dla mnie to jest za mało. Pragnę od siebie więcej i więcej, ale moje chęci maleją w zastraszającym tempie. W sum...
Czytaj więcej

w wielkim mieście…

      Jak wygląda moje życie w Bydgoszczy?     Pewnie, że was to ciekawi, dlatego dziś jest o tym.     Ogólnie to cieszę się, że większość roku szkolnego żyję w takim dużym mieście. Po całym życiu spędzonym w sześciotysięcznej miejscowości, wyjazd do wielkiej Bydgoszczy zmienił mnie. Oczywiście, że na lepsze; poznałem nowych znajomych, nawiązałem przyjaźnie, świetnie się bawiłem i poznałem inne życie. Mam wiele myśli, które mogę opisać, pisząc o życiu w dużym mieście, więc zacznę od pojedynczych rzeczy.     1. Mnóstwo sklepów, atrakcji turystycznych, kin, kawiarni i podobnych — w Bydgoszczy, tak jak w innych dużych miastach w Polsce, znajduje się wiele sklepów. Obojętnie jakich: są odzieżowe, z obuwiem, elektroniczne, różne punkty z pojedynczych marek (przykładowo stoiska z podgrzewaczami tytoniu, jakieś miejsca, gdzie można kupić szkło hartowane) i wiele innych. Jeśli miałbym wymienić wszystkie rodzaje sklepów, to bym wymieniał i wymieniał. ...
Czytaj więcej

14 akapitów o fałszywych znajomych

     Cześć, tutaj Hubert.     Zastanawiałem się, jaki wybrać temat na ten wpis, ale spośród ogromnej puli tych, które mnie nurtują, na nic nie mogłem się zdecydować. Liczę na to, że w miarę, jak coraz więcej słów pojawi się tutaj, to wpadnę na temat postu, ale nic nie jest pewne.      Może rozpiszę się o tym, jak kruche są jakiekolwiek znajomości z ludźmi. I o tym, jak nie nastawiać się na coś wielkiego, skoro w przeciągu kilku minut można zakończyć wiele znajomości. W sumie to nurtuje mnie jedna rzecz od prawie trzech tygodni, więc to idealny moment, aby napisać wam o niej.     Macie takie momenty, kiedy jesteście samotni, czujecie się niezrozumiani i ogólnie myślicie, że świat was nienawidzi? Jeśli tak, to nie jesteście sami; wiele osób tak ma, nie tylko wy. Ale nie chcę pisać, że to źle, że tak jest i tak dalej, bo jednak ten post nie będzie o tym. Wracając do tych smutnych momentów: myślicie sobie, że jesteście beznadziejni, bo nie m...
Czytaj więcej